Kışlık olarak yetiştirilecek kolzanın üretimi hububat üretiminden çok farklı değildir. Sonbaharda iyi   hazırlanmış tavlı bir tohum yatağı hazırlayarak mümkün olduğunca erken ekim yapmak ve iyi bir yabancıot mücadelesi ile kolza üretimini gerçekleştirmek mümkündür. Yalnız yazlık olarak üretilecek kolza da sulama ve gerektiğinde yabancıot mücadelesini tekrarlamak gerekecektir. Ancak ülkemiz şartlarında yazlık olarak kolza yetiştirmek çok marjinal alanlar dışında pek ekonomik olmayacaktır. Dolayısı ile burada bahsedilen üretim tekniği kışlık kolza içindir.

İklim ve Toprak İstekleri:

          Kolza, verimli ve iyi drenajlı topraklara ihtiyaç göstermektedir. Güneşli günler ve soğuk geceler kolza yetişmesi için oldukça uygundur; hasat zamanında havanın kuru olması gerekmektedir. Kolzanın 300 ile 2800 mm yıllık yağışa, 5 ile 27 o C arasında yıllık ortalama sıcaklığa, ve 4.2 ile 8.2 arasına pH'a toleranslı olduğu bildirilmektedir.

Çeşit Seçimi:

           Çeşit seçimi genellikle yetişme (vejetasyon) periyodunun uzunluğu ile belirlenmektedir. Vernelizasyon ihtiyacı değişiklik gösteren ve olgunlaşması uzun süren kışlık çeşitlerin tersine, yazlık çeşitler vernelizasyon ihtiyacı göstermeyen kısa olgunlaşma periyoduna sahiptir. İklim ve çiftçilik sistemlerindeki büyük farklılıklardan dolayı çeşitler genellikle özel olarak ıslah edildikleri bölgelerde en iyi adaptasyon göstermektedirler.

Toprak işleme ve Tohum Yatağı Hazırlığı:

          Kolza, geleneksel hububat tarımında kullanılan toprak işleme aletlerinin dışında özel bir alete ihtiyaç göstermez. Tohum yatağı hazırlanması başarılı bir Kolza üretimi için oldukça önemlidir. Geniş yapraklı yabancı otlara karşı en iyi savunma hızlı çimlenme, çıkış ve büyümeyle elde edilmektedir. Homojen yüzeysel bir ekim çimlenmeyi hızlandırmakta ve ürünün yabancı otlarla mücadele yeteneğini arttırmaktadır. Maksimum sürüm derinliği genellikle 10 ila 13 cm (4-5 inç) arasında değişmektedir. Killi veya killi kumlu gibi ince tekstürlü toprakları açmak, karların erimesine veya yağmur sularının süzülmesine izin vermek amacıyla derin İşleme yapılabilir. 15 ila 18 cm den daha derin işlemenin büyük bir değeri yoktur ve sadece dikkate değer bir şekilde daha fazla masrafa sebep olmaktadır.

Ekim:

           Kolza tohumu küçük olduğundan sonbahar toprak sürümü ve sıkı bir tohum yatağının hazırlanması arzu edilmektedir. Ekimden önce toprağın bastırılması sıkı ve düzgün bir tohum yatağı hazırlığına yardım eder. Tohumlar çok küçük olduğundan kolza tohumunun yayılabilmesi için tohumun yarı yarıya kırık tohumla karıştırılması önerilir; hektara 10 kg tohum için mibzerin hektara 20 kg karışık tohum olacak şekilde kalibrasyonu yapılmalıdır. Tohumun ekim derinliği 2.5 cm ve daha az olmalıdır, fakat toprak kaymak tabakası bağlamazsa fideler 5 cm ve daha derinden çıkış yapabilmektedir. Ekim derinliği çıkan fidelerin sayısını ve gelişmesini büyük ölçüde etkilemektedir. Kolza tohumu çimlenme için yeterli neme ulaşmak için gereğinden daha derin ekilmemelidir. 12 ile 25 mm derinlikte, sıkı, nemli, ve ılık tohum yatağına ekilen Kolza tohumları yüksek bir çıkış yüzdesiyle birlikte hızlı bir çimlenme göstermektedirler. Kolza ekimi için optimum toprak sıcaklığının 10 0 C olduğu yapılan çalışmalarla belirlenmiştir. 10 derecenin üzerindeki toprak sıcaklığı yüksek çimlenme oranı, hızlı çıkış ve hızlı bir yaprak gelişmesi sağlamaktadır. Sıkı bir şekilde bastırılmış tohum yatağı tohum için mükemmel bir nem ve oksijen sağlamaktadır. Bu yüzden ekimden sonra tohum yatağı kadar kadar bastırılmalıdır.

Birim Alandaki Bitki Sıklığı (Tohum Miktarı):

             Kolza verime çok az etkisi olan, nispeten değişik oranlarda değişen ekim yoğunluğuna veya bitki populasyonuna oldukça esnek bir üründür. Yapılan araştırmalar m 2 ye 60 ile 200 bitki sağlayan ekim yoğunluğunun hem Kolza hem de Brassica rapa da verim bakımından benzer sonuçlar verdiğini göstermiştir. m 2 de 200 den fazla bitki sayısının verimi az miktarda azalttığı bulunmuştur. m 2 deki bitki populasyonunun 60'ın altına düşmesi verimde çok büyük bir azalmaya neden olmaktadır. İyi bir ekim sıralardaki boşlukları minimize etmeli ve m 2 de 80 ile 180 arsında bitki populasyonu sağlamaya çaba gösterilmelidir. 15 cm lik mibzer sıra arası metre başına 12-27 bitki çıkışına ihtiyaç göstermektedir. Kolzanın bir kilogramında ortalama 250 000 tohum bulunmaktadır. Tohum miktarı ve çimlenme yüzdesi birim alandan mümkün olan maksimum bitki sayısını belirler.

Ekim Zamanı:

          Kışlık kolzada erken ekimler daha yüksek verim vermektedir. Bunun belli başlı sebebi kışa rozet dönemi denilen 4-5 yapraklı dönemde girebilmesidir. Daha geç ekimlerde soğuk zararı görülebilir. Çok erken ekimlerde ise havanın iyi gitmesi durumunda bitkiler zamansız sapa kalkarak zararlanabilirler. Ekim zamanına şu faktörler etki edebilirler:

*Bölgedeki donsuz periyot
*Ekilecek çeşit ve olgunlaşması için gerekli gün sayısı
*Kültürel işlemler
*Tarlada işlemlere başlamayı belirleyen ilkbahardaki hava durumu
*Tohum yatağı özelliği (nem, sıcaklık)
*Toprak yapısı ve eğim
*Çeşidin toprak sıcaklığına olan tepkisi
*Yabancı ot durumu ve planlanan kontrol metodu
*Çiftlik büyüklüğü ve ekipman



Gerekli Besin Elementleri (Gübreleme):

             Kolza da en başarılı gübreleme programı topraktaki mevcut besin elementlerinin durumuna bağlı olarak belirlenendir. Kolza, nitrojen ve fosfat gübrelemesine iyi tepki vermektedir. Genellikle dekara 10 kg saf azotun yarısı erken ilkbaharda kullanılmalıdır. Fosfor olarak ise dekara 8 kg yararlı gerekmektedir. Toprak tahlili neticesinde toprakta bu miktardan daha az seviyede fosfor bulunduğu takdirde aradaki fark kadar gübre ekimden önce toprağa verilmelidir. Kolza kükürtü çok sever. Bu nedenle kullanılacak gübrelerin sülfat formunda olmaları verimde olumlu etki yaratacaktır. Gübreyle direk temas tohumlarda zarar meydana getirdiğinden mibzerde hem tohum hem de gübrenin aynı tüpe boşaltıldığı durumlarda düşük miktarda gübre kullanılmalıdır.

Hasat:

           Harnuplar aynı zamanda olgunlaştığı ve kolayca dağılma gösterir. Kuru ve olgun tohumlar doğrudan biçer döğerle hasat edilebilir. Ürünü biçmek için en iyisi tohumlar tamamen olgunlaşana kadar beklemek ve bitkilerin nemli olduğu bulutlu havalarda hasat etmektir. Böylece dağılma azalacaktır

Münavebe:

         Kolza üretimi için gerekli toprak işleme: ekim sistemi, toprak zonları ve toprak tiplerine göre değişiklik göstermektedir. Kullanılacak sistem toprağın nemine, yabancı otlara, önceki ürüne, tarladaki bitki artıklarına, zararlı ve hastalıklara, toprağın kayganlığına, gübre dağılımına ve kullanılabilecek mevcut makine durumuna bağlı olmaktadır. Tek başına bütün kriterleri sağlayan bir sistem yoktur. Bir lokasyonda başarılı olan bir uygulama diğer bir lokasyonda başarısız olabilmektedir. Bu nedenle başarılı bir sistem:

*Tohuma çimlenme, çıkış, kök ve bitki gelişimi için uygun bir çevre
*Su alımını, depolamasını ve hareketini kolaylaştıran bir toprak yapısı,
*Ekim veya çıkış döneminde tarlada daha henüz yeşil bir vejetasyon gelişmenin olmadığı dönemde yabancı ot kontrolünü,
*Tarımsal kimyasalların uygun derinlikte yer almasını,
*Bitki artıklarının tarlaya uygulanacak olan gübre veya herbisitlerle herhangi bir etkileşiminin olmamasını,
*Zararlı ve bitki hastalıklarının kontrolünü,
*Herhangi bir toprak erozyonu olmamasını sağlamalıdır.

Kolza tahıllar, keten, mısır, patates, ve şeker pancarından sonra ekilebilir, fakat hardaldan ve ayçiçeğinden sonra ekilmemelidir.

 



1900 yılında dizel teknolojisinin mucidi Rudolf Diesel, biyodizel için, “Dizel motorlarda bitkisel yağ kullanımı şimdilik bir hayal gibi görünebilir, ama gelecekte petrolün yerini alacak” demişti.
 

            İlk dizel motorlar piyasaya çıktığında gerçekten de bitkisel yağlarla çalışacak şekilde tasarlanmıştı. Ancak bitkisel yağların o gün için yüksek maliyetleri, ekonomileri o zamanın ucuz ve alternatif enerjisi olan petrole yöneltmişti. Devran döndü, şartlar değişti. Petrolün çevreye verdiği zararlar ortaya çıktı, petrol fiyatlarının özellikle son üç yıldır tırmanışa geçmesiyle de Diesel’in ilk göz ağrısı bitkisel yağlar yeniden gündeme girdi: Biyodizel.

           Biyodizel dahil olmak üzere rüzgar, jeotermal ve güneş enerjileri küresel enerji tüketiminin yüzde 2’sinden azını karşılıyor. Dünyanın en büyük enerji tüketicisi ABD’de biyodizel tüm tüketimin binde 2’sine dek düşüyor. Ancak petrol fiyatlarının artması biyodizele talebi canlandıracak.

            Enerji tüketimi, işlevi itibariyle ulaşım ve ısınma olarak ikiye ayrılıyor; jeotermal, güneş ve rüzgar enerjileri düşük verimleri nedeniyle ısınmada, yüksek ısıya çıkabilen biyodizel ise otomobiller, kamyonlar gibi ulaşım araçlarında kullanılacak. Geleceğin alternatif enerji kaynağı olarak değerlendirilen biyodizel henüz yolun başında, ama ufku açık.

BİYODİZEL NEDİR?
         Biyodizel, dizel motorlarda işleyen çevre dostu bir yakıttır. Biyodizel bitkisel, hayvansal yağlar ve evsel veya endüstriyel atık yağlardan üretilebiliyor. Biyodizel üretiminde en çok kullanılan hammaddeler ‘canola’ bitkisi ve soya yağı. 
Geleceğin enerji kaynağı canola tarlaları.

          Biyodizel, bitkisel yağın bir katalizatör kullanılarak alkolle (etil veya metil) kimyasal reaksiyonla etil veya metil ester elde edilmesine dayanıyor. Transesterifikasyon adı verilen bu işlemde, gliserin (otomobil motoru için zararlı) kimyasal reaksiyonun içinden ayrıştırılıyor. Biyodizeli asıl öne çıkaran ise atık yağlardan ve organik atıklardan üretilebilmesi. Bu sadece maliyeti düşürmekle kalmıyor, çevreye zarar veren maddelerin yeniden değerlendirilmesinin önünü açıyor. Biyodizel, saf olarak veya benzinle karıştırılarak herhangi bir dizel motorda kullanılabiliyor. Uzmanlar, yüzde 20 biyodizel yüzde 80 dizel karışımının dahi küresel ısınmaya neden olan karbon monoksid emisyonunu yüzde 21, hidrokarbon emisyonunu da yüzde 47 oranında düşüreceğini belirtiyor.

BİYODİZELİN ÖNÜNDEKİ ENGELLER
Biyodizelin yaygın kullanıma geçmesinin önünde bazı engeller sıralanıyor.
1) Dağıtım: Benzin istasyonlarına sadece biyodizel pompası eklenmesinin maliyeti dünya çapında milyarlarca dolar yatırım gerektirecek.
2) Donma ısısı: Biyodizelin don şartlarına dayanıksız olması ciddi bir sorun, ama çözümsüz değil. 0 derecenin altında donmasını önlemek için normal dizelle karıştırılması halinde, -26 dereceye kadar dayanabileceği belirtiliyor. Örneğin, kerosen eklenmesi de bir diğer çözüm yolu.
3) Otomobillere uyum: 1990’ların ortasından önce üretilmiş eski tip otomobillerin yeni yakıta göre modifiye edilmesi gerekiyor. Bu harcamalar da kullanıcıya yüklenecek. Biyodizel özellikle plastik aksama zarar veriyor. Yeni motorlarda ise böyle bir sorun yok.
4) NOx emisyonu: Biyodizel bir takım gazların emisyonunu azaltırken, yine sera etkisi yaratan bir diğer gaz olan (NOx) azot oksit açığa çıkarıyor. Uzmanlar bu salınımın diğer gazların azalmasıyla kıyaslanamayacak cüzzi bir artış olduğunu vurguluyor.

İSVEÇ PETROLÜ KALDIRACAK
           Dünyanın en büyük etanol üreticisi Brezilya’da araçların üçte biri şeker kamışından yapılan etanolle çalışıyor. Brezilya, Batı ülkelerine yılda 1.890.000 ton etanol ihraç ediyor. Biyodizele en büyük önemi veren ülke İsveç 2020 yılında petrolü günlük yaşamdan bütünüyle kaldırmayı planlıyor. Plana göre, ülkede tüm otomobiller biyodizelle çalışacak; hükümet iki büyük otomobil üreticisi Saab ve Volvo ile ortak ArGe projelerini hayata geçirdi bile. İsveç’in yanı sıra İzlanda da benzer bir strateji izliyor.

AB’NİN BİYODİZEL VİZYONU
         AB tarım bakanları 20 Şubat’ta yaptıkları bir toplantıda biyodizelle ilgili bir yol haritası çıkardı. Gerek tarımsal istihdamı artırması gerekse çevre dostu olmasıyla benimsenen biyodizel üretimini desteklemek için hektar başına 45 Euro subvansiyon verilmesi kararı alındı.
TZOB: Türk çiftçisi ‘petrol şeyhi’ olur

          Dünyanın en büyük biyodizel üreticisi konumundaki AB toplamında 2006 üretim hedefi 4.5 milyon ton. Birlik, 2010’da biyodizel tüketimini tüm enerji tüketiminin yüzde 5.75’ine çıkarmayı hedefliyor. Son yıllarda AB’de satılan motorlu araçların yüzde 50’ye yakını dizel motorlu.

          Virgin Havayolları’nın sahibi ve havacılık konusunda yatırımlarıyla tanınan Richard Branson da kendi şirketinin yakın zamanda biyodizeli tek yakıt olarak kullanmanın yollarını aradığını ifade etmişti. Branson, 30 yıl içinde tüm havayollarının biyo-yakıtlara geçeceğini savunuyor.

ÜÇÜNCÜ DÜNYA TERFİ ETME PEŞİNDE
          AB’nin yanı sıra Çin, Hindistan, Tayland, Malezya ve Filipinler gibi gelişmekte olan ülkeler dahi, şeker kamışı ve palmiye yağı gibi tropikal mahsullerle geçinen köylüsünü enerji üreticisi konumuna getirmek için biyodizele bel bağlıyor.

         Biyodizelin gelişmekte olan ülkeler için birçok avantajı var. Toplumlarının önemli bir kısmını oluşturan kırsal kesim üretici konumuna gelecek, petrole bağımlılık azalacak ve kentsel enerji tüketimi ucuzlayacak. Ancak gelişmekte olan ülkeleri asıl heyecanlandıran ise, kendi ülkelerinde bolca bulunan bir hammaddeyi gelişmiş ülkelere ‘enerji’ olarak satabilmenin hayali.

BARIŞÇI VE KÖYLÜDEN YANA
        Biyodizel, petrolün aksine belli coğrafyalarda konsantre olmadığı ve her ülkede farklı bitkiden üretilebildiği için oldukça eşitlikçi ve demokratik bir enerji kaynağı. Biyodizeli, örneğin, Malezya palmiye yağından, Hindistan ve Tayland gibi şekerkamışı üreticileri de şekerkamışından çıkaracak.

        Her toplum, tarlalarına yüzyıllardır ektiği kendi ulusal veya yerel bitkisini biyodizel üretiminde değerlendirecek. Toplumların sosyo-ekonomik olarak en düşük gelir grubu olan çiftçiler, ‘enerji üreticisi’ konumuna geçecek, bu da gelir dağılımını olumlu etkileyecek.
 

Valla bilader iklim olarak bu bitki Kepsut'ta yetişmeye oldukça uygun...desteklemeside var hatta yetişen ürünü kendin evde mazota dönüştürebilirsin 15 milyar civarında alacağın bir makinayla şu an Kepsut belediyesinin bu yönde çalışmaları var..Doğru kardeşler kum ocağıda bunu kullanmaya başladı sanırım çok değil 2-3 yıla kadar oldukça yaygınlaşacağını zannediyorum...teşekkürler

Zaten makineleri belediyeler ve büyük işletmeler alıyor genelde çiftçi yine benzin istasyonlarına talim şu an üretilen biyodizel Türkiyenin ihtiyacının %2 sini anca karşılıyor..Ancak üretim artarsa %25 e kadar çıkabileceği söyleniyor bu oranın bu oran %25 çıkarsa bir anlamda devlet çiftçiye bağımlı hale gelecek durum böyle oluncada Mazotunu tarlada üreten çiftçi ucuz mazot için pazarlık edebilecek.....teşekkürler

cok güzel

Tarımsal Üretim Planında belirttiğimiz gibi yağ bitkilerine özel önem verilmesi gerekir. Kanolanın yazlık ve kışlık çeşitleri mevcuttur. Yazlık çeşitlerinde verim 175-225 kg/da arası, kışlık çeşitlerde 200-450 kg/da arasındadır. Kanolanın yağ içeriği %40-50 arasında değişmektedir.

Kanola 1. sınıf yemeklik yağ olarak kullanılabileceği gibi Biodizel üretiminde de kullanmak mümkündür. Ülkemiz 1 milyar dolarlık ham yağ ithal ederek yağ açığını gidermeye çalışmaktadır. Bu nedenle devletin yağ bitkileri üretimine desteği oldukça fazladır. Kanolanın Kg. fiyatı 50 YKR. Devletin desteği de 22 YKR. Yani kanolanın devlet desteği dahil fiyatı 70-72 YKR. dır. Kanolanın yağının yanında küsbeside %40 Protein içeren, hayvanlaar kullanılabilecek kaliteli kesif yem olarak kullanılabilir.



Bitkisel yağ açığını kapatmaya çalışan Türkiye, üretici desteğini artırdı ancak rakamlar sektör temsilcilerinin beklentisinin altında kaldı. Soya, kanola, ayçiçeği ve aspirde 20 ila 22 YKr arasında değişen prim teşvikinin artmasına rağmen cazip bir orana çıkarılamadığını savunan sanayici "şok tedbirlere" gidilmesini istiyor.

2007 yılı yağ ithalatının 2 milyar dolara çıkacağını belirten sanayiciler, küresel bir yağ krizine dikkat çekiyor. Biyodizel hedefleri nedeniyle dış alımını artıran Avrupa Birliği (AB) ülkeleri nedeniyle bitkisel yağ krizi yaşanacağı uyarısında bulunan sanayicilere göre yerli üretimini artıramayan Türkiye de bu kaostan payını alacak.

Kanola, soya fasulyesi, ayçiçeği ve aspir... Bunlar beslenme zincirinde önemli bir yer tutan yağ bitkileri. Özellikleri bununla da sınırlı değil. Çünkü ABD ve Avrupa ülkelerinde "geleceğin enerji güvencesi" olarak tanımlanıyorlar. İçerdikleri yağ nedeniyle mazot üretiminde kullanılan bu bitkilerin yakın gelecekte tükenmesi beklenen fosil yakıtların yerini alması bekleniyor. Gelişmiş ülkeler son birkaç yıldır tükettikleri yakıtta biyodizelin payını artırıyor. Karışım oranlarına ilişkin belli kriterler belirliyorlar. Buna göre Türkiye`nin 2006`da kullandığı mazotun yüzde 2`sinde, 2007`de de yüzde 2,75`inde biyo yakıt kullanması gerekiyor. Bir diğer ifadeyle yılda 12 milyon ton motorin kullanan Türkiye`nin sadece bu direktife uyabilmesi için yaklaşık 300 bin ton bitkisel yağ üretmesi gerekiyor. Ancak yıllardır yemeklik yağ ihtiyacını bile ithalatla kapatmaya çalışan Türkiye, AB`nin biyodizel direktiflerine yetişmekte de ciddi sıkıntı çekiyor. Türkiye’nin yıllık yağ üretimi 853 bin ton. Tüketim ise üretimin 2 katından fazla. Yılda 1 milyon ton açık veriliyor. Açığı üretim artışı yerine ithalatla kapatma formülünü uygulayan Türkiye, her yıl daha fazla bitkisel yağ ve türevini ithal ediyor. 1989’da 564 bin tonla sınırlı olan yıllık yağ, yağlı tohum ve küspe ithalatı bugün 2 milyon 500 bin tonlara ulaşmış durumda. Aynı dönemler arasında 335 milyon dolarlık ithalat bedeli, bugün 1 milyar 300 bin doları aşıyor. Nüfus artışına bağlı hesaplamalara göre önümüzdeki birkaç yıl içinde yağ bitkilerine harcanan dövizin 2 milyar dolarlara dayanması bekleniyor. Biyodizelle gelen 240 bin ton baskısı da bu artışın tuzu biberi olarak görülüyor.

Küresel yağ krizi kapıda
Yaşanacak sıkıntının Türkiye`nin aklını başına getireceğini savunan Bitkisel Yağ Sanayicileri Derneği Başkanı Faruk Sarı, "Nihayet biyodizel meselesi çıktı ve yağlı tohumları popüler hale getirdi. Biyodizel sayesinde yağ bitkileri değerini bulabilir ve ekim tercihi yaratabilir" dedi. Açıklanan primi yetersiz bulan ve günü kurtarmak olarak yorumlayan Sarı, "Türkiye`nin şok bir büyüme, hızlı bir üretim artışı göstermesi lazım. Bu da şok bir primle olur. Açıklanan destekler yetersiz. Bu nedenle Türkiye`nin 2007 yağ ve türevi ithalatı yine 1.5 milyar doları bulacak" şeklinde konuştu.

Sarı`ya göre gelecek yıllar daha büyük sıkıntılara gebe. Avrupa ülkelerinin biyodizel hedeflerinin yüzde 10 olduğunu belirten Sarı, "Şimdi bu hedefi tutturabilmek için yağ ithalatlarını artırıyorlar. Bu durum, bitkisel yağda küresel bir krize neden olabilir. Üretimini artıramazsa Türkiye de bu kaostan payını alacak. İthalat yapacak yağ ülkesi bulamayabileceğimiz gibi, bulduğumuz yağa da giderek yükselen bir fiyattan ulaşabileceğiz" uyarısında bulundu.

Biyo yakıt yemeklik yağ ithalini artıracak
Gıda sektöründe de gelecekte küresel bir yağ krizi yaşanacağı konusunda sesler yükseliyor. Ülker Gıda İstişare Kurulu Üyesi Metin Yurdagül, dünya bitkisel yağ üretiminin, talebin gerisinde kalacağı uyarısında bulunarak, Avrupa başta olmak üzere dünya ülkelerinin bitkisel yağ krizine koştuğunu söyledi. Yemeklik yağ ihtiyacını karşılayamayan Türkiye`nin biyo yakıt ihtiyacını da ithalatla karşılamak durumunda kalacağını belirten Yurdagül, "Bu durum Türkiye`nin gıda amaçlı yağ ithalatını artıracak. Üstelik giderek daha pahalıya ithal etmemize neden olacak. Çünkü tüm dünyada bitkisel yağa artan talep, ürünün fiyatını da hızla yukarıya çekecek" açıklamasını yaptı.